Osadnik gnilny jest podstawowym urządzeniem stosowanym w małych (szczególnie przydomowych) oczyszczalniach (ścieków) i może być stosowany, jako pierwszy stopień oczyszczania ścieków pochodzących z budynków mieszkalnych jedno - i wielorodzinnych, małych osiedli, obiektów publicznych (przedszkoli, szkół, zajazdów, hoteli itp.), zakładów usługowych, obiektów handlowych i innych.

Wielkości poszczególnych typów osadników gnilnych będą dopasowane do wielkości zrzutów ścieków wyrażonych, jako przepływ dobowy maksymalny (Qdmax) lub w przeliczeniu na równoważną liczbę mieszkańców (RLM) oraz do ładunku zanieczyszczeń, na podstawie dokumentacji technicznej w uzgodnieniem z producentem wyrobu według wskaźników obliczeniowych dla najbardziej niekorzystnych warunków.

Podstawowe parametry technologiczne osadników gnilnych OG i OGK

• Wszystkie osadniki wykonane są z połączenia zbiorników o pojemności całkowitej 2,35 m3 i pojemności czynnej 2,0 m3 każdy, zgodnie z normą PN-EN 12566-1 [1].
• Pojedynczy zbiornik ma kształt zbliżony do beczki z centralnie umieszczonym włazem.
• Poszczególne typoszeregi stanowią zestawy zintegrowane z pojedynczych zbiorników, tworząc w efekcie osadniki:

- OG 1 i OGK 1 - dla 2-3 RLM, osadnik jednokomorowy z jednym włazem, o pojemności czynnej 2,0 m3, składa się z jednego zbiornika;
- 30G 2 i OGK 2 - dla 4 - 8 RLM, osadnik dwukomorowy z dwoma włazami, o łącznej pojemności czynnej 4,0 m3, złożony z dwóch zintegrowanych zbiorników o pojemności 2,0 m3 każdy;
- G 3 i OGK 3 - dla 9-11 RLM, osadnik trzy komorowy z trzema włazami, o łącznej pojemności czynnej 6,0 m3, składa się z trzech zintegrowanych zbiorników o pojemności 2,0 m3 każdy.

1)    ilość ścieków zrzucanych da osadnika będzie zgodna z założeniami określonymi dla poszczególnych typoszeregów;

2)    czas zatrzymania ścieków nie będzie mniejszy niż jedna doba w odniesieniu do średniego dobowego dopływu ścieków;

3)    pierwsza kontrola zawartości zgromadzonego osadu w osadniku będzie się odbywać nie później niż sześć miesięcy od rozruchu lub opróżnienia zbiornika, a następne - nie rzadziej niż co trzy miesiące;

4)    opróżnienie osadnika z osadów powinno odbywać się nie rzadziej niż raz w roku, przez upoważnioną fachową obsługę i wywóz osadu taborem asenizacyjnym do oczyszczalni przystosowanej do obróbki osadów;

5)    po opróżnianiu zbiornika należy pozostawić w osadniku osady w ilości równej około 20% objętości osadnika, w celu podtrzymania naturalnej fermentacji;

6)    gazy powstające podczas procesów rozkładu w osadniku gnilnym należy odprowadzić instalacją kanalizacyjną ponad dach budynku;

7)    do osadnika gnilnego nie wolno wprowadzać wód deszczowych.